Wietze Koops van der Velde

[...]¹
Vroeg heel bedaard aan deze jongeling
Hoe hij zoo stout zijn pligt ging overtrede[n]
En tegen regt zoon slegte zaak beging

6 Vers

Hij werkt al voort en wer hoe langer hoe st[erker?]
Pakt onbedagt zij offesier bij 't hoofd
Rukt een polet baldadig van zijn schoud[er]
En scheen geheel van zijn verstand beroofd

7 Vers

De Luitenant die wierd dit eindlijk moede
Na lang geduld verschaft hij hem zijn […]
Hij trok van leer en sloeg in deze woede
Den dronken knaap zijn linkerarm af

8 Vers

Hij wierd door schrik weer nogtren en verbonden
[Naar] 't kazjot gebragt waar hij zijn daad beklaagd
God riep hij vergeef mij mijne zonden
[H]iertoe heeft mij de dronkenschap gebragt

9 Vers

[De] Luitenant ging hier raport van maken
[…] dit geval al bij de Generaal
[Die] stond versteld van zulke vreemde zaken
[...] vordert hier terstond perses-verbaal

1. De bladzijde die aan deze vooraf gaat is waarschijnlijk verloren gegaan

[10 Vers]

Daar zat de knaap hij ging zijn lot beklagen
De Krijgsraad veld zijn vonnis voor de dood
Men zegt hem aan om binnen weinig dagen
Op 't open veld te sterven door het lood

11 vers

Ach regters zegt dees knaap ik ben het waa[rd]
Mijn vonnis neem ik zeer gewillig aan
De uitspraak die gij doet is zeer regtvaar[dig]
Want ik ben niet waard in 's Konings dienst te staan

12 Vers

Dees millieter die had zijn hart en zinnen
[A]an een trouwe min een meisje toe gewijd
Zij ging hem ook met weder liefde minnen
En was door hem een langen tijd gevrijd

13 Vers

Zij komt weldra het droevig geval te hor[en]
En dagt wat mag mijn minnaar onderg[aan]
Het klonk haar als een donderslag in d'oo[ren]
En was met hoop en vrezen aangedaa[n]

14 Vers

Zij ging terstond een treurig smeekbrief sc[hrijven]
En werp zich voor des Konings voeten ne[er]
Ach goede vorst, wilt tog meedogend blij[ven]
Toch antwoord haar niet veel op deze ke[…]

----

15 Vers

Zij keert te rug met droevig rouwgedagten
Haar jeugdig oog stort mening bittre traan
Zij slijt met angst veel slapeloze nagten
En was met hoop en vrezen aangedaan

16 Vers

Maar straks helaas komt droevig uur genaken
Dat deze knaap zijn straf zou ondergaan
De dood wagt hem met opgespannen kaken
Elk sterveling scheen met zijn lot belaan

17 Vers

Hij ging al treurig schoonts [?] voorwaards treden
De doffe trom die maakt een treurig geluid
Zijn hangend hoofd ontdekt zijn droevigheden
Terwijl zijn hart veel lange zugten lijd

18 Vers

Hij komt op 't veld en zegt mijn kammeraten
Vaart eeuwig wel want ik sterf heel bereid
Mijn slegt gedrag verdient ook geen genade
'k Wens u vaarwel tot in de eeuwigheid

19 Vers

Slegts een verzoek dat moet gij mij beloven
Als gij voort laast mijn zoetelief ontmoet
Als mij de dood van 't leven zal beroven
Dat gij voort laast uit mijnen naam haar groet

20 Vers

Hij knielt terneer geblindoekt voor zijn ogen
De priester heeft zijn laatste pligt gedaan
En het platon scheen met zijn lot bewogen
Dat legt alreeds met de geweren aan

21 Vers

Maar ziet een ordenans komt galleperen
Riep het pardon dees jongeling is vrij
Zoldaten wilt dien braven Vorst waarderen
Zijn goed heid helpt dees jongling uit de lij

22 Vers

De Generaal die liet den priester halen
Vereenigd door den trouw dit jeugdig paar
Haar blijden vreugd die kende hier geen palen
Zijn doodkist wierd huwelijks altaar

23 Vers

Het vreugd gejuig dat klonk tot aan den hemel
Met hand geklap riep elk lang leefd de Vorst
De trouwe maagd drong door het drok gewemel
En drukt haar lieven jongling aan de borst

24 Vers

Dies kan men zien na lijden en bezwaren
Hoe God een mens kan zegenen op aard
De liefde schonk dees jongeling het leven
En heeft hem voor een vroege dood bewaard

Einde
W.K. V.D. Velde

Een Nieuw Lied op een aangename wijs
Van onze Neerlands troepen uit de Kamp
Bij Rijen vertrokken den 2 aug[ustus] 1831 na Ravels

1
Nu worden ons Neerlandse troepen
Uit de kamp na belgie geroepen
Om te gaan strijden voort Vaderland
Mijn kammeraten houd u konstand

2
De komando die kwam on te maseren
Het werd door den Koning gegeven
Prins Willem dat was onze grote held
Om ons te brengen op het slagveld

3
Wij waren gelijk eens van zinnen
Om nu den strijd te beginnen
En aangevoerd door ons grootmajoor
Wij hollanders hebben geen moed verloren

4
Toen wij voor Ravels kwamen
En daar veel muiters vernamen
Het was des middags om twaalf uur
Vernamen wij een geweldig vuur